Afhaalchinees

Net na de middag gaan we met Ilse en Arjan inkopen doen bij de Hipermaxi. De taxichauffeur staat, zoals afgesproken, na 1 uur weer op ons te wachten. Hij staat bij de kassa en neemt de boodschappentassen van ons over. Omdat we brood, toast en leverworst hebben gekocht hebben we daarna op de kamer gegeten. Een gekookt eitje op de boterham en ook toast met leverpastei smaakt goed. In het restaurant zijn de boter en de kaas erg gezouten. De dieetboter die we hebben gekocht is zonder zout en heeft een meer Nederlandse smaak.

's Middags heeft Pedro ‘de Limburger' op de laptop gelezen en hebben we gezwommen en even in de zon gelegen. Het andere Nederlandse stel kwam bij ons liggen en door te bladeren in de Lonely Planet kwamen we op het idee om chinees te gaan halen. De mannen zijn met de taxi naar de ‘afhaal' chinees gereden, die pas om 19:00 uur openging (15 minuten wachten). De taxichauffeur vond het wel lachen en bleef graag wachten tot we de bestelling hadden. Na 1,5 uur onderweg te zijn geweest zaten we met z'n vieren op onze kamer te smullen van al het lekkers.

Effe wachte...

Inés zou ons gisteravond de datum van de eerste audiencia laten weten. We hebben haar tijdens en na het avondeten niet meer gezien omdat ze met Laurens, Mireille en Valeria mee was naar het kindertehuis.

Vanmorgen bij het ontbijt hebben we van haar te horen gekregen waar we al bang voor waren. Onze eerste audiencia is vrijdag. Ook Ilse en Arjan hebben dan hun eerste zitting. Inés weet de tijden niet meer, 1 stel is 's morgens, het andere 's middags. Volgens haar gaan we tegelijkertijd naar de rechtbank en wachten we op elkaar om daarna samen naar La Esperanza te gaan. We gaan dus verplicht nog een paar dagen rustig aan doen.

Relaxed dagje

Tijdens het ontbijt een gesprek gevoerd met Inés in het Spaans, Engels en met handen en voeten. Inés wil een foto van ons omdat ze vanmiddag naar La Esperanza (kindertehuis) gaat. Dit is muy importante, ze wil Boaz een foto laten zien zodat hij ons kan herkennen straks (een baby van 7 maanden die ons herkent van een foto?). Omdat we er geen hebben meegenomen van thuis maken we een foto en laten deze afdrukken.

Net voor de middag zijn we met 3 stellen in 1 taxi! naar de supermarche gereden. 3 vrouwen, bijna dubbelgevouwen op de achterbank, hiervoor 2 mannen en Inés en op de bijrijderstoel de Laurensmet Valeria. In de supermarkt wijst Inés ons waar we de komende weken onze kleren kunnen laten wassen en strijken. Voor 10 bolivianos (1 euro) kunnen we 1 kilo laten wassen. In de grote, chaotische supermarkt proberen we onze weg te zoeken, we hebben de indruk dat iedereen vakken aan het vullen of aan het prijzen is. Omdat we, als we allemaal onze voorraden water (en de rest) hebben ingeslagen, niet meer in 1 taxi passen gaan we met 2 auto's terug.

Op het einde van de middag als we samen met Laurens en Mireille in de hal van het hotel gezellig zitten te kletsen en Pedro Valeria amuseert (en daarmee ook ons) komt Inés terug uit het kindertehuis en vertelt ons dat ze Boaz heeft gezien. Hij is mooi bruin (moreno) en lijkt op Pedro. Ze lacht en vertelt dat hij net als Pedro weinig/geen haar heeft. Ze heeft hem de foto laten zien die hij, volgens Inés, aandachtig bekeek. Het is super om zo informatie over Boaz te krijgen. Als alles goed gaat hebben we woensdag de eerste audiencia en mogen we naar hem toe.

Vanavond hebben we net als gisteravond gezellig met z'n allen gegeten. We hebben het gevoel dat we ‘geland' zijn in Santa Cruz.

Veilig aangekomen

Na een tussenstop inclusief overnachting in Sao Paulo (Brazilie) zijn we nu vanavond 17:45 uur lokale tijd op onze eindbestemming Santa Cruz (Bolivia) aangekomen. Ines, de dame welke alle adoptieprocedures regelt vanuit Bolivia, (leeftijd 61 jaar, lengte 150 cm) vangt ons met open armen op. Drie door haar geregelde taxi's worden volgestouwd met koffers en gaat het in een heuse karavaan slingerd over de wegen (standaard rijgedrag) richting het hotel Yotau (op het vliegveld hebben we ook de 2 andere koppels, Laurens, Mireille en Valeria Koster Kuijs en Ilse en Arjan de Jong van Riet, ontmoet). Na een uitgebreide incheckprocedure, waarbij diverse formulieren ingevuld dienen te worden, krijgt de lobby-boy nog de laatste correcties door welk koffer bij welke familie hoort. Hij is even aan het oefenen met de namen en zegt familia Baes (de V wordt in het Spaans als een B uitgesproken). Samen oefenen we de V, een komisch gezicht en de lobby-boy heeft er schik in. Daarna vragen ze de voornamen. Pedro noemt zich heel populair San Pedro waarbij iedereen hartelijk moet lachen.

Hierna gaat het richting de kamers. Elke kamer is zeer goed uitgerust en bestaat uit 3 compartimenten; de eerste ruimte is de kamer annex keuken; het 2e deel is de slaapkamer met een uitgebreide wandkast voor de kleren en een badkamer met ligbad. De woon- en slaapkamer zijn voorzien van een airco wat ook wel noodzakelijk is voor het klimaat. Na het inruimen van de kamers is afgesproken om samen met Ines nog een hapje te gaan eten in het restaurant. Na het eten krijgen we nog de laatste instructies voor morgen.

We gaan samen met Ines naar de supermarkt om inkopen te gaan doen voor onze kinderen !!! We beginnen nu echt te zien dat de verhalen van onze voorgangers niet uit de luchtzijn gegrepen, Ines is een echte moederkloek die de touwtjes strak in de hand houd.

A'dam-Sao Paulo-Santa Cruz

Morgenvroeg vliegen we om 9:55 uur met KLM naar Sao Paulo, Brazilie (KL 791).We vliegen 11:55 uur en komendaar om 17:50 uur lokale tijd aan. Na een overnachting vliegen we de volgende middag verder naar onze eindbestemming Santa Cruz. Om 17:45 uur lokale tijd arriveren we als alles goed gaat. Het tijdverschil met Nederland is dan 5 uur. Dit betekent dat het hier dan 22:45 uur is. Wanneer hier de zomertijd ingaat is het tijdverschil 6 uur.

We weten nog niet wanneer we de eerste keer voor de rechter mogen verschijnen en dus ook niet wanneer we Boaz voor de eerste keer zien.....

Groen Licht!

Vanmiddag kreeg Pedro een telefoontje van de NAS,we hebben groen licht gekregenuit Bolivia! 28 februari vliegen we naar ons ventje!!!

Het is helemaal geweldig dat we hem al in onze armen mogen sluiten als hij pas 7 maanden is (nog zoooo klein).

Afreisgesprek

Afgelopen vrijdag (3 dagen na ons voorstel!) kregen we weer een telefoontje van de NAS waarbij we even gezellig met Macky onze eerste bijzondere momenten uit hebben gewisseld. Daarna vertelde ze dat we er rekening mee moesten houden dat we misschien al 28 februari mogen afreizen! Wauw, dat zou toch echt helemaal super zijn. Het word tijd dat we alles gaan voorbereiden!!

28 februari reizen nog 2 echtparen af om hun zoontjes op te halen in Bolivia. En Ines, de contactpersoon in Bolivia, wil onsgraag dezelfde tijd in Santa Cruz hebben zodat ze voor de verschillende rechtzittingen niet steeds op en neer hoeft te vliegen tussen haar woonplaats Cochabamba en Santa Cruz, maar drie stellen in 1 dag kan ondersteunen. Wij zijn het natuurlijk helemaal met haar eens.....

De agenda's werden gepakt om een tijdstip voor het afreisgesprek te prikken. Zodoende dat we vanmorgen vroeg in de auto zaten om op tijd in Oudewater te zijn. Met weinig files zo in het midden van de week waren we ruim op tijd.In een paar uur tijd hebben we alles doorgenomen over de reis, de voorbereidingen en alles wat ter plaatse van ons wordt verwacht (en wat we moeten laten). Nu blijft het afwachten of de rechter ons begin maart al wil zien?

Beschuit met muisjes

Samen met vrienden en familie even genieten met een grote G. Daar horen beschuit met muisjes bij.