Boaz werd gisteravond wakker toen wij naar bed gingen en kon daarna door het harde geluid van de tv en door vallende en schuivende voorwerpen op de kamer boven ons de slaap niet meer pakken, even in ons bed hielp ook maar even. Uiteindelijk heeft hij vannacht tussen ons ingeslapen en alledrie hebben we heerlijk geslapen. Met Pedro gaat het vanmorgen een stuk beter, het is nog niet over maar de medicijnen zijn ook nog niet op zullen we maar zeggen…

Tijdens het ontbijt kijkt Boaz een Amerikaanse mevrouw aan met een bos grijze haren. Waarschijnlijk kent hij de grijze haren hier in Bolivia niet ;) (dat wordt nog wennen in Nederland aan de grijze maar ook aan de blonde koppies....). Het blijkt een echtpaar te zijn die al 22 jaar in Sucre wonen en missionariswerk doen. Met hun 2 tienerdochters zijn ze hier op vakantie. Ze vraagt naar de naam van ons Boliviaantje en zegt trots dat dit een bijbelse naam is. Aangezien wij dit ook weten vertellen we haar de betekenis van de naam (in hem is kracht).

Na het ontbijt duikt Boaz zijn bed weer in en heeft papa na andere halve week weer eens de puf om buiten zijn krantje (op de laptop) te gaan lezen. Mama doet de was.

Vanmiddag na een fles melk vindt Boaz het moeilijk om te gaan slapen. Even op de deken in de kamer rondkruipen, de spullen die net een beetje hoger staan komen ook al binnen zijn bereik, hij gaat op zijn knieën 'staan' en kan zo bij de telefoon.

Daarna even lekker al het zweet eraf wassen in bad maar ook na deze beweging en het gepoedel lukt het niet om in slaap te vallen en huilt hij weer als hij in bed ligt. Mama gaat samen met hem op bed zitten, Boaz heeft het bed wel 3 keer rondgerold, op de muur geklopt, tegen mama aan, weer weg, voordat hij uiteindelijk midden op bed in slaap valt. Het is dan half 4. Mama gaat buiten lezen, papa gaat bij Boaz liggen (en slapen). Om half 5 is alles weer wakker en komen ze naar buiten. Boaz speelt aan de rand van het zwembad en voor het eerst lukt het hem om vanuit het zitten 'over zijn beentjes' op zijn buik te ‘schravelen’.

Ilse, Arjan en Edmundo komen aanlopen waarmee we kletsen, we wachten op Inés die hier om 4 uur zou zijn om ons een update te geven. Het is al half 6 wanneer Boaz zijn 'lekkende' luier aan vervanging toe is en mama met hem naar binnen gaat. Meteen maar een hapje voor Boaz warm maken en de aardappelen voor ons schillen. De anderen vragen zich ook al af waar ze blijft (dit is geen Boliviaans half uurtje meer). Papa geeft hem de fles en sinds een aantal dagen drinkt hij de laatste slokken niet altijd meer op, zo ook nu gaat hij spelend het speentje vasthouden met zijn tanden en van links naar rechts bewegen met zijn mond. Lekker gek doen. Een paar weken geleden ging dit nog heel anders en vertrok zijn gezichtje meteen als hij de eerste slok ‘lucht’ naar binnenzoog. Na 1 tel begon hij dan zielig te huilen.

Als het na het eten weer bedtijd is voor Boaz heeft hij net als vanmiddag moeite om in slaap te vallen. Dit keer gaat papa even met hem op bed liggen, als hij dan weer rustig is is hij in no-time in dromenland. Inés komt even voor half 9 toch nog opdagen. Ze heeft de Identiteitskaart en de Autorizacion Viaje (de reistoestemming) van Boaz bij zich.

Na anderhalf uur zijn we weer een stuk wijzer. De 3 mannen gaan morgenvroeg om half 6 naar de Migracion. Als ze om 6 uur in de rij staan met de ID en de reistoestemming hebben ze om 8 uur, als de deuren van de Migracion open gaan, zeker een kaartje (er worden per dag maar 30 paspoorten uitgegeven dus we moeten er vroeg bij zijn als we er zeker van willen zijn). De mama's komen om 10 uur met de kinderen zodat er pasfoto's van de kids gemaakt kunnen worden, waarschijnlijk zijn we dan om 12 uur klaar. Het Boliviaans paspoort heeft Boaz nodig om Bolivia te mogen verlaten. De ID-kaart heeft hij weer nodig om een paspoort aan te vragen. Als alles goed is, is donderdag het Boliviaans paspoort klaar, parallel aan deze procedure is de aanvraag voor het Nederlands noodpaspoort of het Laisser Passer in gang gezet. Hiervoor is het Conformidad (de originele adoptieuitspraak van de rechter) vertaalt naar het Nederlands, vandaag terug gekomen uit La Paz. Waarschijnlijk gaat het lukken om 2 mei in het vliegtuig te stappen (maar er is nog niks zeker, hopelijk weten we dat 1 mei ;).