Pedro voelt zich vanmorgen al een beetje beter maar omdat hij weer in slaap is gevallen als het tijd is om naar het ontbijt te gaan, laten Boaz en mama hem liggen. Boaz moet tijdens het ontbijt alles zien, hij draait bijna rond in zijn kinderstoel om mensen die hij hoort praten te zien en om de serveerster Alejandra te volgen. Zij begroet hem dan ook elke morgen en kletst tegen hem (in het Spaans dat wij niet kunnen volgen). Dan neemt mama Boaz toch maar even mee om zelf eten te halen, dat gaat anders niet goed met deze beweeglijke vent.

Om 11:00 uur hebben we met Alfonso afgesproken, hij belt van tevoren nog even op om te laten weten dat hij onderweg is. We nemen een taxi naar Clínica Niño Jesús. Aan de kassa vragen we een consult bij de dokter voor volwassenen en betalen Bs.150,-. We mogen in de gang op een paar stoelen gaan zitten wachten en binnen 5 minuten worden we door de dokter mee naar de spreekkamer genomen (daar kan Nederland nog iets van leren). De dokter vraagt de klachten na, kijkt in Pedro’s mond en luistert met de stethoscoop naar zijn longen. Boaz wil niks missen en kijkt nauwgezet naar wat er allemaal gebeurd terwijl hij net van tevoren in de wachtkamer ongedurig op mama’s schoot heen en weer zat te schuiven, draaien, gaat staan en weer zitten. De dokter heeft snel gezien dat papa keelontsteking heeft, maar dan zonder de opgezette klieren. Daarom heeft hij geen keelpijn. Hij schrijft een recept uit voor een antibiotica kuur, een hoestdrankje en paracetamol. En geeft het advies om de airco en de ventilatoren uit te laten en om geen koude dranken te drinken. Als klap op de vuurpijl krijgt hij een shot antibiotica. De vrolijke, mollige zuster neemt papa mee in een kamertje, Alfonso, mama en Boaz wachten op de gang. Ze prikt 3 keer in zijn bil en dan is de dikke spuit leeg. Auw! Papa heeft gewoon te weinig vet op zijn billen…. De zuster moet hartelijk lachen om het feit dat papa zich pijnlijk uitlaat naar Alfonso en mama toe. We rekenen de spuit aan de kassa af en halen de medicijnen bij de interne apotheek. Daarna vragen we aan Alfonso wat we aan hem mogen betalen (dit hoort vanzelfsprekend niet bij de procedurekosten die vooraf zijn betaald). Hij wil er niks voor. Dat dachten we niet, hij doet zoveel voor ons dus krijgt hij ook geld. Gelukkig neemt hij het dan toch aan.

Terug in het hotel even skypen met het thuisfront om te melden hoe het gaat, vervolgens Boaz een fles melk en naar bed. Papa doet nog even rustig aan maar eet wel al wat meer. Als mama buiten aan het kletsen is met de anderen wordt Boaz wakker. Papa verschoont zijn luier en Boaz kijkt raar op. De laatste dagen heeft mama alles voor Boaz gedaan. Als papa even later ook bij het zwembad komt kijken als Boaz en mama aan het zwemmen zijn, kijkt hij papa lang aan, dat is gezellig dat papa ook weer eens buiten is. Papa krijgt van Valeria en haar papa meteen de volle laag, heel veel spetters door de bal voor Pedro in het water te gooien. Papa doet weer net zo hard mee en voelt zich duidelijk beter dan gisteren.