Niet alleen zijn vannacht Reinier en Patriciaaangekomen, ook ontmoeten we tijdens het ontbijt een Zweeds echtpaar, die denken dat wij Denen zijn, met hun dochtertje. Ze zijn hier zijn voor de adoptie van hun 2^e dochter. Leuk hoor, om hier allemaal adoptiefamilies te ontmoeten.

Pedro is nog steeds niet fit en na het ontbijt overwegen we naar het ziekenhuis te gaan. Ze hebben hier geen huisartsen en voor alle medische zorg ga je hier naar het ziekenhuis. Het is al de 5^e dag dat Pedro een beetje verhoging heeft (37,8°), veel moet hoesten, daardoor soms een beetje moet spugen, zich slap voelt en redelijk wat kan slapen. We zoeken op internet of er misschien sprake kan zijn van Dengue (knokkelkoorts), enkele symptomen heeft hij maar zo beroerd is hij er nu ook weer niet aan toe. Dan toch nog maar een dag afwachten, veel rusten en veel drinken. Gelukkig hebben we vandaag geen regeldag en kunnen we het rustig aan doen. Boaz is hierdoor helemaal in zijn hum. Hij kruipt (sorry, tijgert) na zijn ochtendslaapje de kamer en de keuken rond, haalt al zijn speelgoed uit de maxi-cosi en ‘helpt’ papa met internetten. Papa heeft de laptop op de salontafel gezet waardoor de kabel door de kamer ligt. Voor Boaz is het sport om deze eruit te trekken, daarna is het bijna touwtje springen, zo draait hij rond.

Boaz en mama lopen nog even naar de speeltuin en ontmoeten dan Reinier en Patricia Sellesdie net van de winkel terugkomen. In de speeltuin is het zand erg heet en heeft Boaz weinig zin (om in de schaduw) met het zand te spelen. Ook schommelen samen met mama (ze hebben hier geen babyschommel) lijkt hij niet leuk te vinden. We wandelen een ronde en na een fles melk mag onze bezwete Boaz nog even in bad poedelen. Zo kan hij tenminste fris naar bed. Papa ligt al te slapen en als mama wat gegeten heeft en het boodschappenlijstje heeft gemaakt gaat ze samen met Mireille naar de Hipermaxi. De mannen zijn in diepe rust dus schrijft ze maar even een briefje voor papa.

En als de dames gaan winkelen komen ze met meer spullen thuis dan op het briefje staat. Mama koopt een leuke romper voor Boaz en een t-shirtje met korte mouwen. Op het labeltje staat dat het een romper is voor baby’s van 3-6 maanden, het is beter om hier op het oog te kopen, dat blijkt wel. En deze keer liggen er wel kleine balletjes in de schappen, met een piepgeluid zelfs. Daar gaan we Boaz blij mee maken,

Als mama terugkomt met al de boodschappen, 3 keer op en neer lopen van de taxistandplaats naar het appartement, staat het kamermeisje in de gang, ze is net klaar met de andere kamer en vraagt of ze aan de onze mag beginnen. Even kijken of de mannen nog slapen… Als mama binnen komt is papa net op en begint Boaz wakker te worden. Eerst even de boodschappen uitpakken terwijl Boaz harder begint te ‘roepen’ dat hij echt wel wakker is. Nadat hij met het balletje weer de hele kamer en keuken heeft gezien krijgt hij voor het eerst kiwi. Even proeven maar het gaat er goed in. Als mama daarna een kiwi eet heeft meneer dit snel in de gaten en wil hij meer. Het is dus lekker! Daarna gaan Boaz en mama zwemmen en kijk papa een beetje tv. In het zwembad spelen we met Valeria en kletsen we gezellig met onze ‘nieuwe familieleden’. Daarna mag Boaz voor papa zijn nieuwe outfit showen.'I love my mummy' staat erop samen met 2 'aaibare' koeien.

Na Boaz’ groentehapje heeft hij geen zin meer om alleen te spelen en is papa over te halen een rondje te wandelen over het terrein, even op de frisse lucht een langzame wandeling. In de speeltuin zijn Mireille, Laurens, Valeria en Miguel en schommelen we samen met de kinderen. Even op andere gedachten komen…

Boaz ligt er voor half 7 in en papa volgt niet veel later. Pedro is niks opgeknapt vandaag, als het morgenvroeg nog hetzelfde is gaan we naar het ziekenhuis, het heeft lang genoeg geduurd. Sandra belt Alfonso op om te vragen of hij morgen mee zou kunnen naar het ziekenhuis om te tolken. Dit is geen probleem. Hij vraagt naar de symptomen en vraagt zich af of het wel dengue is. We horen het morgen wel van de dokter.