Boaz wordt wakker als we naar bed gaan, de volgende keer zal papa er ook aan denken de slaapzak meteen om 19:00 uur aan te trekken. Boaz blijft een tijdje wakker en kan zijn draai niet meer vinden. Even in bed bij papa en mama helpt maar hij valt niet in slaap. De onderbreking zorgt ervoor dat hij vanmorgen slaapt tot 8:00 uur. Dat vinden wij natuurlijk een prettige bijkomstigheid. Na het ontbijt duikt Boaz weer onder de wol (eigenlijk gewoon in zijn romper op het matras) en slaapt 3 uur aan een stuk, tot 13:00 uur! In die tussentijd krijgen papa en mama dus genoeg gedaan. Er ligt nog strijkwas te wachten (niet dat wij veel strijken hier, maar sommige dingen moeten wel). En door om de dag zo’n beetje een waslijntje handwas te doen houden we de was goed bij. De service van het hotel om per kg te laten wassen geldt niet meer en per stuk moet best veel betaald worden. We kunnen het ook wegbrengen naar een wasserij in de buurt maar dit gaat net zo snel en we hebben toch tijd genoeg. Ook de afwas staat nog, die kunnen we door het kamermeisje laten doen maar omdat we dat niet zo netjes vinden doen we het meestal toch even zelf.

Vanmiddag om 13:00 uur, net voor Boaz wakker wordt, belt Alfonso op dat we om half 3 bij Identificacion Transito moeten zijn om een Boliviaanse Identiteitskaart voor Boaz te laten maken. We rijden naar een hele andere kant van de stad dan waar we tot nog toe geweest zijn. En hier heeft het blijkbaar geregend, bij het hotel hebben we een paar druppels gezien maar hier zijn het eerder bakken geweest. De straten zijn weer verandert in rivieren en om niet nat gemaakt te worden door de tegenliggers houden we de ramen dicht.

Aangekomen bij Identificacion blijkt dit ook weer een druk bezocht kantoor te zijn. We wachten nog 20 minuten voordat Alfonso en Tania verschijnen. Ze gaan eerst onze paspoorten kopiëren om vervolgens aan te sluiten in de verschillende rijen. We zien Tania af en toe voorbij komen. Er zijn agenten aan het werken op een ouderwets mechanisch typemachine, daarnaast staan computers waar mensen op aan het werken zijn. De kinderen zijn het wachten in de warme ruimte snel moe, Boaz heeft het warm en wordt jengelig en ook bij Miguel stroomt het zweet langs zijn hoofdje af.

Valeria en Sandra amuseren zich goed. Valeria heeft zeedieren vingerpoppetjes meegenomen en hiermee spelen we tikkertje en zingen we liedjes. Als we ruim een uur verder zijn vertelt Alfonso dat het vandaag niet gaat lukken omdat de Kolonel, de hoogste baas bij de Politie, niet aanwezig is en we van hem een handtekening moeten krijgen. Tania verontschuldigd zich terwijl zij er niks aan kan doen, ze is ook zo’n lieve vrouw. Ze gaat morgenvroeg terug en belt ons op wanneer we mogen komen. Prima geregeld dus.

We gaan met de taxi weer terug naar het hotel. Pedro, die last heeft van zijn keel gaat na een mok bouillon naar bed en ook Boaz is weer toe aan een slaapje. Als om half 6 Boaz wakker wordt gaan hij en mama nog lekker een uur zwemmen en heel veel spetters maken in de jacuzzi. Boaz weet van geen ophouden. Het is al een tijdje donker wanneer we binnenkomen en papa net wakker gebeld is door het kamermeisje dat de chocolaatjes uit komt delen. We krijgen hier iedere avond, meestal liggen ze op bed, chocolaatjes. Lekker smullen dus…