Vannacht heeft het veel geregend en geonweerd. Vanmorgen regent het nog en dus gaan we met de hotelparaplu’s naar het ontbijt en weer terug. Eigenlijk best lekker een frissere dag. De ramen schuiven we open om de frisse lucht ook binnen te krijgen.

Na het ontbijt belt Pedro Ludo Ham, de consul, op om een afspraak te maken. Hij vertelt dat hij nog thuis is omdat er met dit regenweer geen taxi te krijgen is. Om 11 uur denkt hij op het consulaat te zijn. Als Pedro om 11 uur belt hij is net gearriveerd.

Om 15:00 uur gaat Pedro samen met Laurens en Arjan naar het consulaat. We hebben eergisteren via de NAS te horen gekregen dat er wegens bezuinigingen van het ministerie van Buitenlandse Zaken alleen Laisser Passers uit worden gegeven in noodgevallen, adoptie valt daar niet onder. Dit betekent dat wij voor Boaz een Boliviaanse Identiteitskaart en een Nederlands paspoort aan moeten vragen. Ook vanwege de bezuinigingen mag de ambassade van Bolivia dit niet meer uitgeven maar moet dit naar de ambassade van Peru (Lima). Hierdoor zijn 5 werkdagen (zonder eventuele vertragingen) extra nodig. Ludo en de ambassade van La Paz blijken helemaal niet op de hoogte te zijn van deze veranderde regels. De ambassade van Lima heeft gehoord over de wijzigingen maar moet nog verder instructies krijgen. Het is dus allemaal goed georganiseerd door BuZa….

Boaz slaapt ondertussen 2 uur maar lijkt toch met zijn verkeerde been uit bed te stappen. Het is mogelijk dat hij van rennende en gillende kinderen over de gang wakker is geworden. Niks is goed. Even spelen met de foamblokken is leuk tot hij net iets te hard zijn hoofd op de tegels neer laat komen, even lekker huilen bij mama. Als het huilen over is gaan we gewoon zwemmen, dat is altijd goed. Heel rustig drijft hij in zijn bootje op het water en kijkt naar de andere spelende kinderen. Omdat het zonder zon toch al snel fris is gaan we na een tijdje de warme jacuzzi in. Als papa terugkomt en staat te praten met Laurens draait hij zijn hoofd, Boaz herkent zijn stem.

De drie consulaatgangers komen terug met taart, iedere dag is een feestje, dat vinden ook alle kids. Boaz die net gretig zijn groentehapje op heeft laat van zich horen als we buiten bij het zwembad de aardbeientaart opeten. Boaz geniet volop mee, eerst bij papa en als dat stuk op is laat hij ook aan mama merken dat er nog meer bij gaat (dat komt helemaal goed met onze Limburger ;). Voor het donker wordt gaan we met de 4 kinderen naar het speeltuintje. Boaz lekker rustig samen met papa op de schommel. Als de anderen gaan voetballen doen Boaz en papa ook mee.

Omdat we geen foto’s hebben gemaakt vandaag maken we er nog snel even eentje voor Boaz gaat slapen.