Vandaag wordt een rustig dagje, Boaz is het hier helemaal mee eens en slaapt tot 8:00 uur. Bij het ontbijt zit Boaz voor de 2^e keer in het kinderstoeltje en dat bevalt hem goed. De maxi-cosi had hij wel gezien. Of beter gezegd, hij kon te weinig zien. Vanuit zijn kinderstoel kan hij alles om hem heen beter in de gaten houden.

Sinds vorige week zondag peuzelt hij na zijn fruithapje, dit keer is het papaya met watermeloen, gretig een paar stokbroodjes op.

Na zijn ochtendslaapje lopen we naar de speeltuin op het terrein en laten we hem ontdekken wat zand is. Boaz grijpt in het zand en laat zijn beentjes onderstoppen. Hij ondergaat het allemaal erg serieus. Op zijn buik liggen is geen probleem, een blaadje dat hij al tijgerend vindt trekt hij uit elkaar. Omdat je van zand vies wordt is het logisch dat we daarna gaan zwemmen, toch?

Onze ‘buren’ komen net terug van de kapper en hebben een ‘echte’ krokodil (in ieder geval echter dan de krokodillenpapa’s) gekocht die echt kan zwemmen. Boaz vindt het leuk en probeert de krokodil vanuit zijn bootje te pakken.

Na zijn middagslaapje gaan we boodschappen doen en willen we een klein balletje voor hem kopen waar hij in het zwembad mee kan spelen, een grote bal vindt hij ook leuk maar is niet hanteerbaar voor hem. Die vinden we niet, dus nemen we een ander ‘kadootje’ voor hem mee. Als papa en mama de kubussen in elkaar zetten en er samen met Boaz mee gaan spelen heeft hij super veel lol.

Voor het donker wordt gaan we voor de 2^e keer zwemmen vandaag. Als we als laatste in het bubbelbad gaan ontmoeten we een señora en haar zoon uit La Paz, ze zijn hier de paasvakantieweek op vakantie. Ze spreken vloeiend Engels dus dat is wel zo prettig communiceren. De jongen gaat naar een privéschool van de Amerikaanse Ambassade en krijgt alle lessen in het Engels. Het zijn welgestelde mensen dus, ook erg blank voor de gemiddelde Boliviaan. We praten nog even over adoptie en over president Morales. Het liefste zouden ze verhuizen naar een ander land omdat ze het helemaal niet eens is met de opvattingen van Morales. Volgens haar kan hij niet eens goed lezen en heeft hij zijn school niet afgemaakt, laat staan dat hij een universitaire studie heeft gehad. Boaz begint moe te worden en na zijn flesje melk speelt hij nog even met zijn nieuwe ‘blokken’ voordat hij naar bed gaat.

Mama zingt het liedje “slaap kindje slaap” voor hem als hij zijn schaapje vastheeft en ze hem boven zijn bedje op en neer wiegt. Boaz lacht, hij vindt dit wel een leuke afsluiter van de dag!