Als we vanmorgen in de ontbijtzaal zijn begint het hard te waaien en te regenen. Er komt iemand van het personeel aanlopen met een heleboel paraplu’s, dat scheelt, worden we niet nat als we terug naar de villa lopen. Daar staan ook paraplu’s klaar voor mensen die van daaruit weg lopen (wat een service!).

Samen met Boaz doen papa en mama ook een dutje, het weer lijkt niet echt goed voor ons plan om de vlindertuin te bezoeken en we zijn moe van het kabaal van onze bovenburen afgelopen nacht. Laurens belt ons wakker, ze willen toch gaan, het klaart op en we zien wel, we willen er even uit.

Biocentero Güembé. De grootste vlindertuin van de wereld, is een schitterende locatie een kilometer of 15 buiten Santa Cruz midden in de uitgestrekte natuur. Nadat we met z’n allen een hapje gegeten hebben, wandelen we met z’n drietjes een grote ronde over het 24 hectare park. We komen eerst langs een orchideeënexpositie, de stenen overkapping is erg mooi om te zien, alleen bloeiende orchideeën hebben we niet gezien. We zien wel al mooie en grote vlinders en horen en zien leuke vogeltjes. Als we verder lopen naar de Domo Aviario valt Boaz in de draagzak in slaap. Hij slaapt gewoon door als de vele papagaaien een enorm kabaal maken, Pedro en Sandra zijn weer helemaal in hun nopjes na een slechte nacht. Geweldig om al deze verschillende soorten groen, deze dieren en dit lawaai te horen. We zien een toekan, een klein aapje dat in een boom ligt, een luiaard die langzaam omhoog klautert, pauwen en zoals gezegd heel veel papagaaien in verschillende uitvoeringen. We kunnen in dit met netten overkapte gebied (ik weet er geen naam voor) omhoog klimmen in de uitkijktoren van ongeveer 40 meter. We zien de skyline van Santa Cruz, het gerechtsgebouw en aan de andere kant zien we het begin van het Andesgebergte. In de vlindertuin, waar we vervolgens naar toe lopen, vliegen heel veel, maar dan ook echt heel veel morpho vlinders (grote blauwe). Het is alleen super moeilijk om deze te fotograferen omdat ze hun vleugels dichtslaan als ze ergens gaan zitten.

Boaz kijkt ook geanimeerd omhoog naar het gefladder om hem heen. Terug bij het hoofdgebouw lopen we nog een ronde langs de andere kant van het park, dit is een soort bungalowpark/camping. Kinderen zijn aan het vissen en direct nadat ze een vis hebben gevangen maken ze deze schoon. Op een eilandje leven een aantal kleine aapjes. Op het meer kun je kanoën en het zwembad is hier wel heel erg imposant, allemaal kleine zwembaden met watervalletjes en allemaal op verschillende hoogtes. Boaz heeft na 2 uur wandelen wel zin in beweging, hij is helemaal enthousiast als we gaan zwemmen en geeft geen kik als het water kouder is dan het verwarmde zwembadwater van het hotel. Hij heeft de afkoeling blijkbaar nodig…. Samen met papa en mama heerlijk spelen in het water en kijken en voelen wat een waterval doet. Hij steekt zijn handje erin dat naar beneden wordt gedrukt. Wij zijn echter niet meer belangrijk als hij een ‘pelota’ ziet in het water. Boaz laat merken dat hij die bal graag wil hebben. De jongen en zijn oma hebben dit in de gaten en hij komt de bal brengen, Boaz houdt hem goed vast en slaat er met zijn handje op.

We gaan in het badje met de jongen, zijn jongere broertje en zijn moeder even samen met de bal spelen. Aan het einde van de middag eten we een heerlijk toetje, de tiramisu smaakt heerlijk en vervolgens nog een klein kommetje ijs, Boaz klimt bijna uit zijn kinderstoeltje zo lekker vindt hij het, papa krijgt niet veel. Rond 18:00 uur zijn we weer terug bij het hotel. Boaz tijgert nog even over de vloer en mag na een flesje melk naar bed. Slapen wil echter niet direct lukken, waarschijnlijk teveel indrukken opgedaan vandaag. Papa gaat even samen met Boaz op bed liggen, Boaz ligt lekker rustig naast papa maar heeft zijn ogen nog wijd open. Omdat hij, waarschijnlijk van de fles, het erg warm heeft, spoelt papa hem even af in bad. Een fles drinken kost Boaz de nodige zweetdruppels, het doekje of slabbertje gebruiken we dan ook meestal meer om zijn koppie en zijn rug af te vegen, dan zijn mond. Daarna lukt slapen uiteindelijk wel.