Dat is de plek waar we vandaag naartoe verhuizen. Een heerlijk luxe hotel met veel ruimte, 3 zwembaden, een voetbalveld en een speeltuin.

Vannacht is het druk gebleven rondom hotel Yotaú, we hebben niet heel erg lekker geslapen. Boaz wordt vanmorgen om kwart voor 7 pas wakker en omdat we bedacht hebben afscheid te nemen van Juan Pablo moeten we vlug opstaan, hij heeft de nachtdienst tot 7:00 uur. Hij vindt het erg leuk dat we komen en hem bedanken door hem een kaartje en een foto te geven. Samen met Boaz op de foto wil hij wel maar hij kijkt niet in de lens als Pedro het vraagt, nee, dat wil hij niet. Bij de receptie en buiten staat het al weer vol met cameramensen en in het hotel lopen de nodige beveiligingsmensen rond. Het is leuk voor 1 dag, maar deze drukte zijn we snel moe.

Na een onrustig ontbijt (door alle mensen in en rondom het hotel) pakken we onze koffer en tassen in, dit is zo gebeurt. Na Boaz zijn ochtendslaapje gaan we buiten even een rondje lopen, we mogen niet de tuin in vanwege het voetbalelftal en binnen zitten hebben we wel even gehad. Om 12 uur checken we uit en gaan we met de 3 gezinnen bij El Dorado eten, heerlijk de fajita’s die ze daar serveren. We mogen om 15:00 uur bij Buganvillas pas inchecken en op deze manier hebben we een ‘lekkere’ overbrugging. Voor Boaz is het minder leuk omdat net na de middag zijn slaaptijd is en op de arm valt hij niet in slaap. Om 2 uur nemen we een taxi naar Buganvillas (de taxichauffeurs willen om 3 uur terug zijn in verband met de voetbalwedstrijd Bolivia - Argentinië). Een bell-boy zet onze koffers op een soort steekkarretje en loopt met ons naar het appartement. We zitten op de begane grond vlak bij 1 van de zwembaden (maar dat is hier niet moeilijk). Onderweg knapt een buitenband waardoor de binnenband als een grote bobbel naar buiten komt (eigenlijk best grappig). Verder rijden lukt niet. We dragen zelf een gedeelte van de bagage tot de kamer en debell-boy loopt nog een keer extra. Boaz heeft het helemaal gehad, hij is moe en zweterig. Omdat we nog geen babybedje hebben vragen we debell-boy, hij belt op en binnen een minuut staan er twee jongens met een campingbedje. Het in elkaar zetten is voor de jonge jongens nog een beetje moeilijk maar als papa Pedro gaat helpen staat het zo in elkaar. Boaz vindt het allemaal maarvreemd, een nieuwe kamer, een nieuw bedje, zijn slaaptijd is al voorbij maar zijn moeheid niet. Hij krijst alles bij elkaar in het bedje dus we besluiten eerst even te gaan zwemmen. Koffers uitpakken kan straks ook nog. In het water is het rustig, iedereen zit in de bar naar de voetbalwedstrijd te kijken en in de tijd dat wij heerlijk in het water spelen vallen er 3 goals voor Bolivia, het dak gaat eraf! Uiteindelijk winnen de Bolivianen met 6-1, de Argentijnen hebben het zwaar op het hoge speelveld van La Paz (4000 m) en bewegen niet zo snel meer.

Boaz gaat na zijn groentehapje naar bed, even krijsen weer maar als papa erbij blijft is hij rustig en valt hij uiteindelijk toch in slaap voor een uur. We lopen even naar de kleine Supermercado op het terrein om water en brood te kopen en genieten daarna van ons welkomsdrankje, Pedro een cocktail, Sandra houdt het bij heerlijke limonade.