Met Laurens, Mireille, Valeria en Miguel en Ilse, Arjan en Edmundo gaan we vandaag naar het dorpje Cotoca, 18 km ten oosten van Santa Cruz. Elke zondag loopt het plaatsje vol met mensen uit Santa Cruz die hier met de hele familie komen eten op de grootste eetmarkt van het land. Vanuit de taxi zien we enkele versierde auto's en aangekomen bij de kerk zien we vrouwen die een soort cadeaulinten en strikken verkopen om de auto's te versieren. De auto's worden gezegend of gedoopt of zo, maar helaas zijn we daarvoor nu te laat.

De kerk, het plein en de straten zijn vol met mensen, achter de kerk is een hal waarin je kaarsjes kunt opsteken. We kopen een pakje en krijgen ondertussen allemaal geplastificeerde kaartjes van Virgen de Cotoca, kleine Jezus en San Juan de Dios opgespeld (dit kan niet gratis zijn). Als ze iedereen een speldje heeft opgedaan vraagt de vrouw 5 bolivianos voor elk speldje, we proberen te handelen maar dat is de prijs (veel te duur dus), per gezin kopen we er een en de anderen halen we er weer af (wel een slimme handelsvrouw dat moeten we haar nageven).

We bezichtigen de kerk en Sandra steekt 4 kaarsjes op, je kunt ze zo in het kaarsvet van de andere kaarsjes zetten, maar het eerste kaarsje valt alweer om als het laatste net staat. Ze branden ook niet erg gemakkelijk, meerdere keren aansteken is nodig. Boaz heeft ondertussen honger en we geven hem een flesje melk in de schaduw, de zon brandt vandaag en het is niet fijn om lang in de zon te lopen.

Hierna wandelen we over de markt, waar ongeveer dezelfde spullen verkocht worden als op andere bezochte markten in Santa Cruz. Kinderen kunnen op namaak paarden, een koe en een stier gaan zitten en daar worden foto's van gemaakt. Er lopen mensen rond om verschillende soorten ballonnen te verkopen en een soort wandelstok waarmee de kinderen een auto, helikopter of vlinder vooruit kunnen duwen die dan beweegt. Wat hier uniek is, is een overdekte hal waar veel vrouwen en kinderen eten aan het bereiden zijn. De markthal ziet blauw van de rook en het zinken dak maakt de temperatuur alleen maar hoger. Het is er wel erg gezellig, we kopen een fles cola en gaan zitten aan een lange tafel. Het is de bedoeling als je gaat zitten dat je eten koopt en dat komt goed uit aangezien we honger hebben. Een vrouw van 50 begint een leuk praatje en vertelt dat ze door ons ook wel geadopteerd wil worden ;), dan kan ze in Nederland gaan werken. We bestellen een soort maïspannenkoekjes, een bord met rijst en kip en stokjes met een soort gebakken aardappelpuree eraan. Er is geen restafvalprobleem, want er lopen genoeg honden onder de tafels die de kippenboutjes met nog stukjes vlees eraan oppeuzelen.

Bij het aanhouden van een taxi, om ons weer terug te brengen naar het hotel, komen we erachter dat we voor 30 Bs terug zijn. Dit terwijl we voor de heenrit 60 Bs hebben betaald aan de hoteltaxi (we worden dus goed bedonderd).

Eenmaal bezweet terug in het hotel is het, na een kort slaapje voor Boaz, tijd voor een heerlijke duik in het zwembad. Vanavond eten we bij restobar Van Gogh. We zijn vergeten om ons in te smeren met DEET en raad het al, wie heeft er last van de muggen, Sandra natuurlijk. Pedro is zo galant om een oplossing te verzinnen en draait de draagdoek (Boaz zit op schoot) om Sandra's benen. Dit helpt want nu wordt ze niet in haar benen gestoken maar in haar arm. Na onze heerlijke Van Gogh Burger lopen we nog klein stukje door om bij Picolo's een handijsje te kopen.