Vanmorgen om 10:00 uur komt Tania naar het hotel om onze paspoorten op te halen. Omdat we langer dan 30 dagen in Bolivia zullen blijven moeten we een verlenging aanvragen bij de migratiedienst. Op 2 momenten van de dag (om 6:00 uur 's morgens en om 15:00 uur) worden er met een bepaalde limit stempels gezet. Helaas krijgen we die stempels niet voor niks (2500 bolivianos per paspoort). Tania zorgt dat haar 2^e zoon voor ons vanaf 12:00 uur in de rij gaat staan wachten (het is er namelijk altijd erg druk).

Rond 14:00 uur komt Lidia de kamer poetsen, Boaz, net wakker van een kort middagslaapje, ligt nog lekker in zijn bedje en kijkt hoe Lidia de lakens van het bed afhaalt en de kussens van ons bed op zijn bedje legt. Boaz vindt het wel prima zo. We gaan even naar buiten, papa is aan het zwemmen. Boaz ligt op de ligstoel en is flink aan het oefenen om zijn knieën eronder te krijgen zodat hij kan gaan kruipen. De kamersleutel die hij krijgt om mee te spelen wordt keer op keer op de grond gegooid en vervolgens kijkt hij over de rand van het bed waar de sleutel is gebleven.

Om 14:00 uur gaan Tania en Alfonso naar de Migracion om een hele rits papieren in te vullen. Om 14:45 uur belt Alfonso ons op dat we de taxi in mogen springen en na de migracion mogen komen. Het is druk bij de migracion, het is leuk om te zien hoeveel verschillende mensen er rond lopen. Allemaal staan ze uren in de rij of wachten ze op 1 van de vele stoelen tot hun nummer aan de beurt is. Tania heeft meerdere loketten gehad als ze bij ons komt zitten om papieren in te vullen, per persoon moet veel ingevuld worden en volgens haar moet dit goed gebeuren want als er een fout in staat moet je opnieuw betalen. Vervolgens de handtekening en zij mag weer wachten in een andere rij. Het is 17:00 uur geweest als we uiteindelijk klaar zijn. Aanstaande dinsdag kunnen we onze paspoorten weer ophalen (ze hebben veel tijd nodig om een stempel te zetten ;). Boaz heeft zich deze 2 uur goed geamuseerd. Eerst zit hij nog lekker bij papa in de draagzak als hij zich los wurmelt en zijn handje uitsteekt naar mama. Even lekker bij haar op schoot. Miguel zit naast ons bij zijn papa op schoot en al snel is hij geïnteresseerd in de kaart die Boaz vast heeft. Miguel pakt die af maar geeft hem ook weer snel terug (een Miguel-spelletje). Boaz laat de keer daarna echter niet meer los en geniet ervan dat Miguel aan de andere kant trekt. Valeria die het moeilijk vindt dat Miguel iets van Boaz afpakt komt meedoen. Boaz krijgt zijn fruithapje en daarna oefent papa nog een keer het liedje Klappen in de Handjes (dit zingen we al ongeveer 10 dagen met hem). Als ze klaar zijn gaat Boaz zelf verder met klappen, wat een knappe kerel. Op de terugweg in de taxi is hij nog niet klaar met klappen en gaat hij vrolijk verder, om wat meer variatie er in te brengen klapt hij ook op zijn voetje. Eenmaal terug in het hotel mag hij lekker op de mat, even bewegen. na zoveel tijd stil zitten... Boaz tijgert al weer een heel eind verder dan gisteren en is zo van de sprei af. Hij gaat eerst zijn kaart en daarna zijn balletje achterna. Als het onder de glasgordijnen terecht komt is hij het kwijt en hangt hij bijna in de gordijnen.

Voordat hij zijn flesje melk krijgt mag ons visje voor de 2^e keer zwemmen in bad vandaag. Het was ook zo warm bij de migratiedienst.