Als we vanmorgen tijdens het ontbijt naar buiten kijken zien we de portier hannesen met de Nederlandse vlag, als we nog een keer kijken staat Inés erbij. Hij draait de vlag een paar keer en Inés staat druk en zelfverzekerd te gebaren dat rood boven moet, erg komisch om te zien. Even later wordt de vlag gehesen, jawel, rood-wit-blauw.

Inés en Macky zijn even later allebei bij het ontbijt. Boaz laat zich van zijn ‘beste' kant zien en protesteert heftig nadat zijn papayahapje op is, een fles met papayasap duwt hij resoluut weg. Hij kijkt boos, dikke tranen en hij strekt zich helemaal uit, soms maakt hij zelfs een vuistje van gift. Volgens Inés is dit nou Boliviaans Temperament. Als mama hem uit zijn maxi-cosi haalt is het goed, dan kan hij tenminste rondkijken en ziet hij wat er gebeurt.

Na het ontbijt meent Boaz dat hij maar een half uurtje slaap nodig heeft. In die tussentijd hebben we de afwas gedaan en de was aangezet bij Laurens en Mireille. Als Boaz lekker op de mat aan het spelen is en er ondertussen al vanaf tijgert richting de kast, hangt mama de was op, op het balkon aan een geïmproviseerde waslijn (2 computerkabels). Macky, die net binnenkomt, moet er hartelijk om lachen. Maar morgenvroeg is onze was wel droog!

Vanmiddag gaan we met Laurens en Mireille en kinderen natuurlijk naar de Plaza. De papa's en de ventjes spelen een partijtje schaak terwijl de dames rondneuzen in de souvenirwinkel. Ze betalen 2 Bolivianos voor het gebruik van de schaakstukken.

Na het badje nog even lekker knuffelen, Boaz vindt het leuk om in de lucht gegooid te worden en sinds gisteren vindt hij mama's oor ook erg interessant, het is vooral lachen als mama 'au, au, au' zegt als hij eraan friemelt.

Het is nu 20:00 uur, meneer ligt al een uur in bed maar ligt nog met zijn ogen wijd open een beetje te ‘kreunen' (alsof er nog een poepluier geproduceerd moet worden). Hij heeft vandaag blijkbaar weinig slaap nodig maar wel al genoeg poepluiers gemaakt.