Omdat mama's haren niet meer doen wat zij wil gaan we net voor de middag naar de kapper/manicure salon. Boaz bij papa in de draagzak. De kapsalon hadden we een aantal dagen geleden tijdens een van onze wandelingen al ontdekt. Het is maar 5 minuten lopen van het hotel. De kapster denkt dat we voor Boaz komen en vraagt wanneer Sandra opstaat of de nino en papa ook meegaan naar boven... Ohgerm, beginnen Boaz' haren net te groeien willen ze ze er alweer afknippen. In het weeshuis hebben ze bij Boaz, en bij de meeste andere baby's inclusief meisjes, de haren afgeschoren zodat het wat koeler is.

Boaz vindt de spiegels en de boekjes in de kapsalon leuk en amuseert zich terwijl mama's haren worden gewassen en geknipt. Boaz amuseert zich heel lang met een klein stukje papier, hij speelt nog steeds met de kaart die hij gekregen heeft van de lobby boy, friemelt lang met een leeg suikerzakje of een bonnetje van de pinautomaat.

Tijdens onze wandelingen in de omgeving van het hotel lopen we in ‘het bloemendaal' van Santa Cruz. Redelijk grote huizen met hekwerken, prikkeldraad, glasscherven, stroomdraad en sommige huizen hebben zelfs een bewaker die als ‘kantoortje' een soort tuinhuisje heeft. In sommige wachthuisjes hebben we al een aantal mooie vrouwenplaatjes zien hangen. Vanmiddag kwamen we langs een slapende bewaker en we konden het niet laten deze even op de foto te zetten.

Boaz heeft vanmiddag ruim 2 uur geslapen, een record (de eerste dag niet meegerekend). Hij werd dus erg vrolijk wakker om 15:50 uur en na het groentehapje zijn we met de taxi weer naar het centrum gereden. Naar Plaza 24 de Septiembre. We lopen daar eerst een rondje langs een aantal souvenirwinkeltjes en maken een foto van de kerstgroep die we hier gisteren gekocht hebben. We bekijken Basílica de San Lorenzo, een bakstenen kathedraal om vervolgens even op het plein te gaan zitten tussen de vele andere mensen.

Ondanks de vele mensen die er zijn, groepen schoolkinderen in uniform, ouders met kinderen, zakenmensen die hun schoenen laten poetsen, is de sfeer erg gemoedelijk. Op het plein komen we Alfonso met een paar vrienden tegen en het is erg leuk om even met hem te kletsen. Boaz kijkt ondertussen aandachtig naar de vele duiven die op het plein zijn en door kinderen gevoerd en opgejaagd worden doordat de kinderen er doorheen rennen. Er is een fotograaf met een oud toestel is op het plein aanwezig om tegen betaling een foto te maken. Hij vindt het goed dat we van hem een foto maken. Als we verder lopen komen we een vrouw tegen van het kindertehuis die Boaz natuurlijk even wil bewonderen.

Bij Alexander Coffee drinken we iets om vervolgens met de taxi weer terug naar het hotel te gaan. Boaz vindt het in de taxi helemaal leuk, hij kijkt zijn ogen uit naar de andere auto's en mensen.