Papa belt na zijn avondje stappen om 00:15 uur aan, hij is de sleutel vergeten . Van alle beweging en geluid wordt Boaz wakker en heeft hij geen zin meer om te gaan slapen. Na een uurtje de geluidjes negeren wordt het mama duidelijk dat hij niet verder slaapt zonder ingrijpen. Papa is ondertussen heerlijk in slaap gevallen. Een schone broek, een half flesje melk maken hem weer een beetje slaperig. In het grote bed liggen is veel te leuk. Boaz ligt op zijn rug, draait zich op zijn buik naar mama toe en pakt dan haar neus, wang of haren vast. Veel te leuk dus…. Dan maar terug in zijn eigen bedje en om 2:00 uur is hij weer vertrokken maar is mama klaarwakker. Vanmorgen wordt Boaz om 6:00 uur stipt weer wakker maar kan hij zichzelf amuseren en slapen tot 10 over 7, toch nog een beetje moe dus. Kunnen wij ook een klein beetje uitslapen. Daarna is niet veel goed en om 9:00 uur is hij weer vertrokken. Aan het begin van de middag gaan we met Laurens, Mireille, Valeria en Miguel naar het centrum. Voor de taxi betalen we 10 bolivianos. Hier slenteren we wat rond door de straten waar vele winkels en kramen zijn welke van alles en nog wat verkopen. Wij kopen een typisch Boliviaans, erg kleurrijke kerstgroep. Valeria krijgt van haar mama zwembandjes en een zwemband, zodat ze zelfstandig kan zwemmen. Omdat we toch in het centrum zijn lopen we even langs het consulaat, vanwege de siësta is die nog dicht. We gaan ertegenover even iets drinken en geven Boaz zijn fruithapje. Als we klaar zijn is het consulaat inmiddels open en maken we kennis met Ludo Ham, de consul. Dit is een hele aardige man waar we kort een gesprek mee voeren. Hij benoemt dat hij het erg jammer vindt dat de helft van de Boliviaanse bevolking met 1 dollar per dag moet rondkomen terwijl het land rijk genoeg is aan verschillende grondstoffen. Hij lijkt ook niet helemaal gecharmeerd van president Morales. Het consulaat gaat straks het Laisser Passer (noodpaspoort) voor Boaz regelen zodat hij met ons mee naar Nederland mag. Net voordat we weggaan waarschuwt hij ons nog voor de Dengue mug. We moeten goed opletten, ons insmeren en opletten op de kleintjes. Het probleem alleen is dat Sandra zich insmeert met een hoge concentratie Deet en gestoken wordt terwijl Pedro zich niet insmeert en 1 muggenbult heeft… Omdat Boaz net voordat we een taxi terug naar het hotel nemen in slaap valt op de arm van mama kan hij eenmaal in zijn bedje niet meer slapen. Zelfs met hem op de arm door de kamer lopen is niet goed, Boaz is moe maar kan niet slapen. Even kijken bij het zwembad en later zelf nog even zwemmen doet wonderen. Als Boaz maar iets te kijken heeft is hij rustig. Omdat we vandaag geen zin hebben om voor het avondeten te zorgen, halen we de kaart van het restaurant en regelen we ‘room-service’.