Om 5:40 uur deze morgen gaat onze ‘wekker', nadat hij een half uurtje heeft liggen draaien, af. Hij komt nog even rustig tussen ons in liggen maar dan begint de dag! Een flesje melk en een bad met papa verder kunnen we gaan ontbijten beneden in het restaurant. Boaz krijgt zijn favoriete fruithapje, papaya. Dit is echt smullen. Daarna even zeuren en dan valt hij in slaap. In zijn slaap wiegt hij zichzelf af en toe door met zijn beentjes op en neer te gaan. Omdat hij moe is proberen we hem in bed te leggen. Papa gaat ondertussen beneden onder het afdak de krant lezen (De Limburger). Het regent in Santa Cruz. Omdat Boaz niet wil slapen gaat mama met hem wandelen, door de gangen en onder het afdak. Dit vindt hij heerlijk....(en mama klaagt ook niet). Om 11 uur gelooft hij het wel en slaapt, maar dit is van korte duur. Half 1 is hij alweer wakker. Na een paar dunne poepluiers en veel gejengel verder is de conclusie dat Boaz last heeft van doorkomende tandjes. Boaz heeft in zijn onderkaak de twee voortandjes, in zijn bovenkaak de 2 hoektanden en de 2 voortandjes zijn nu door aan het komen.

Vanmiddag heeft Pepe ons naar de Hipermaxi gebracht met de afspraak dat hij ons een uur later weer op zou pikken. We hebben eerst rondgekeken in de New York mall (veel glitter en glamour maar weinig klanten). Boaz ligt ondertussen lekker te slapen in de draagdoek bij Pedro. Pepe verschijnt niet op de afgesproken tijd en na nog een half uur wachten hebben we een andere taxi terug naar het hotel gepakt. Pepe staat op de straat te kletsen met zijn collega chauffeurs en als hij ons ziet uitstappen grijpt hij met 2 handen meteen naar zijn hoofd. Hij was ons helemaal vergeten! Omdat we hem wel hebben geprobeerd te bellen, maar een vriendelijke vrouwenstem ons iets duidelijk wilde maken, wat wij aannamen als ‘niet bereikbaar' of ‘voicemail', laten we aan Pepe de Spaanse stem horen. Zij blijkt te zeggen dat ons beltegoed op is.

Boaz is moe maar wil ook om half 5 nog niet slapen. Een groentehapje en een fles melk smult hij lekker op. Na een huilbui valt Boaz op mama's buik in slaap. Na een paar druppeltjes chamodent heeft hij hopelijk wat minder last van zijn doorkomende tandjes.

Ook nog even leuk om te vermelden is dat de directrice van het kindertehuis gebeld heeft om te vragen hoe het met Boaz gaat.